Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

3.14

Το πλήθος χόρευε γυμνοστηθο. Τα φώτα ρυθμικά με την μουσική. Κάπου εκεί και εγώ. Ξεδιψαω με ανάσες. Αλλά στο τέλος δε ξέρω τι γίνεται. Μένω πάλι εκεί όπου ξεκίνησα. Η πάω πιο πίσω?  Περπατάω ανάποδα η εσύ απομακρύνεσαι?  Κλαίω κι ας περιμένω μόνος στην αποβάθρα. Το τρένο θα έρθει και φυσικά θα επιβιβαστεί. Μόνος μου. Αυτή είναι η διαφορά κι η συνήθεια. Η γαμημένη!

Δεν υπάρχουν σχόλια: