Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2007

το καλύτερο ποδαρικό!!!

μη μου πει κανεις ξανα καλη χρονιά... θα τον σκίσω σαν σαρδέλα. ΝΑΙ! ΝΑΙ ΝΑΙ! το καλυτερο ποδαρικο! στη 1.20 στο ρεύμα προς Πειραιά στην εθνική οδό ΑθηνώνΛαμίας... ΤΡΑΚΑΡΑ! ναι! ναι! καλα ακους φίλε αναγνώστη! ακόμα τρέμω (η ώρα 4.31 ...)! ενω πήγαινα χαλαρά στην μεσαία Λωρίδα με συνεπιβάτη τον φίλο μου τον θοδωρή για να πάμε στο σπίτι της Λουίζας.. ξάφνου φρενάρει ο μπροστινός και του δίνω μιά καλή από πίσω (μαλακή ήταν..) αλλά έρχεται και ο πίσω και μου δίνει μια τρελή (και αδέσποτη) και χώνεται κάτω από τον προφυλακτήρα μου! έγινε πίτα ο άνθρωπος. ο κοτσαδόρος μου τον γάμησε κανονικότατα! και μένουμε εν τω μέσω της εθνικής κολλημένοι (πως είναι σκύλοι μετά από το γαμήσι??έτσι ακριβώς!) και να μας κορνάρουν να μας βρίζουν!!! ΤΕΤΟΙΟ ΣΤΟΛΙΔΙ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΟΥΤΕ ΤΟ ΕΛΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΕΧΤΕΙ! και να μην μπορούμε να ξεκολλήσουμε! και να περιμένουμε την τροχαία- η όποια ήρθε εν τελει μετά από μία ώρα! τεσ πα.. αφου ψιλοβριστήκαμε (εδικά με τον πισινό μας!!!) αποχαιρετιστήκαμε και ανταλλάξαμε ολα τα απαραίτητα! ασε που εβρισα εναν καημένο οδήγο που απλά σταμάτησε να μας ρωτήσει κάτι και δεν ειχε προσέξει οτι ειχαμε τρακάρει!!αλλα τον διαολόστειλα με ευχές μια καλή χρονιά! ( πολυ τρέντι!) Α! το τελειο? ο πίσως που έπαθε την περισσότερη ζημιά λέγεται Βασιλης! ΘΕΙΚΟ? τι καλύτερο δώρο στην γιορτή σου?? ουφ δεν μπορώ να γράψω άλλα! σε χαιρέτω! ελπίζω αυτό το τρακάρισμα να ήταν το τσούγκριμα όλων των κακών του 2008! κάτι σαν σπάσιμο της δυσιδαιμονίας!!! ΤΕΛΕΙΟ??? αντε και καλά τσιμπούκια!
ΚΑΥΛΗ
ΧΡΟΝΙΑ

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2007

Na plexo toyli sto mikro Xristoyli poy kaigate kai lionei kai o kolos toy pagwnei! OXI RE FILE! OXI! den thelo na plexo toyli gia kanenan!!! emena diladi poios moy eblexe?? e? oxi pes re poios?? fagwthikan oloi kai TOYLI GIA TON XRISTOYLI kai TRIGWNA KALANTA!! egw protimo ta panoramatos RE! nai re! ta panoramatos! kai opoios exei antirisi na petaxtei mexri ton Agapito sti megali Ftoxomana na dokimasei kai meta as moy steile sms fax i oti allo thelei kai na moy pei ti protima! ta kalanta i ta panoramatos! oxi diladi giati me pnigei toyti i siopi (leme twra.. )toyti i malakia poy mas dernei tetoies agies meres kai lisame oloi sta magazia kai stis vitrines kai stoys pezodromoys! poy na gia na peraseis xreiazetai kai sproximo kai xoyftoma! eleos! na mirizo to kalampoki poy psinei o kirioylis, na patao tis tsantoyles toy mavroyli kai na akoyo tin tromeri band na paizei axehastes melodies poy oloi agapisame! OXI RE! OXI! opos kai o Metaxas! oxi! den thelo! oxi egw den pao MEGARO! ouf! nai nai nai! ta thelo ola ston atmo!!! AAA! kai twra poy to thimithika as to grapso min to xehaso!!! VALE OMO PAEI VROMO!!!!!!!!!

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2007

ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΗ ΦΩΝΗ ΣΟΥ
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ.
καλα χριστουγεννα?
Πως απλώνεται πάνω σας αυτή η πάχνη?
πως χαμογελάτε μέσα στην φρίκη?
πως κρατιέσται χέρι χέρι και συνεχίζεται όταν εγώ δεν μπορώ να πάρω ανάσα?

όταν δεν μπορώ να θυμηθώ τα μάτια σου?
δεν μπορώ να θυμηθώ τα φιλιά?
δεν μπορώ να ξεχάσω όλα αυτα?

δεν μπορώ να βλέπω εσας να περπατάτε αγαπημένοι
να είστε εκεί
όρθιοι

δεν μπορώ να σου μιλάω
να ακούω την φωνή σου
να σε σκέφτομαι να χαμογελάς να κλαίς να αγαπάς να κοιμάσαι να περπάτας

δεν μπορώ

τα μάτια μου είναι ακόμα κλειστά
μα οι πληγές μου ανοικτές.

έφταιγα. φταίω.
δεν είναι ποίημα. δεν θα είναι ποίημα.

απλά μια καλοκαιρινή ισημερία μέσα στα μάτια μου.

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

γιατί ?

γιατι να μην θελω να γινουν όλα αυτά?

γιατί να νιώθω την ανάσα σου ακόμα?

να μην μπορώ να ξεχάσω το άρωμα σου?

καθε στιγμή να κοιτάω το πρόσωπο σου σε χιλιάδες πρόσωπα που βλέπω, να ψάχνω τα μάτια σου πάνω μου?

να θυμάμαι τα όνειρα, τις σκέψεις, τις βόλτες.

να γαντζώνομαι στην πρώτη ευκαιρία και να σαλτάρω στο άπειρο.

να νιώθω την αλμύρα των δακρύων σου, να μην μπορώ να σταματήσω την αλμύρα αυτή.

Γιατι??
Φοβάμαι. δεν σε προδίδω. Δεν θα σε προδώσω ποτέ. Δεν θέλω. Δεν το αντέχω.

Κάθε φορά που το μυαλό μου επιστρέφει σε αυτά , θέλω να σβήσω τις στιγμές, τις σκέψεις , τα αρώματα.

θέλω να τρέξω θέλω να γυρίσω θέλω να σε αγκαλιάσω..
θελω να γίνουν όλα αυτά
Να σου πιάσω το χέρι.

τι κι αν κλαίω?
12 μέρες, μέσα σου 12 μέρες ανθίζουν. ακόμα ανθίζουν
μακάρι αυτή η άνοιξη να κράταγε για πάντα

μάκαρι

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2007

ΚΟΥΚΛΟΣ?

κι όμως τα Χριστούγεννα μου τη ΔΙΝΟΥΝ! με τρελλαίνουν ! πως το λενε βρε αδερφε? δεν γουσταρω να βλέπω το δέντρο, τις μπάλες , τον αι Βασιλη και όλα τα κωλοελαφακια! ΟΛΑ ΜΟΥ ΤΗ ΔΙΝΟΥΝ! τα λαμπακια τα χιονακια τα ζαχαρωτα τα δωρακια τα καμπανακια ΟΛΑ ΟΛΑ ΟΛΑ ΟΛΑ ΟΛΑ! δεν ξερω τι φταίει! και ουτε με ενδιαφέρει! ολη αυτή η απέραντη αγάπη , η καλοσύνη (ψευτικη επι το πλείστον) ΜΟΥ ΤΗ ΔΙΝΕΙ!!! ΜΟΥ ΤΗ ΔΙΝΕΙ ΜΟΥ ΤΗ ΔΙΝΕΙ ΜΟΥ ΤΗ ΔΙΝΕΙ! ουφ ! μαλλον πρεπει να συμβει κατι διαφορετικό στην ζωή μου για να τα βλέπω αλλιώς! παντως προτιμώ χίλιες φορές το ΠΑΣΧΑ! ΝΑΙ! ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟ ΑΡΝΙ ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ (μουφα κι αυτό αλλά τι να κάνουμε...) ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΤΟ ΤΣΟΥΡΕΚΙ! ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΑ ΑΥΓΑ! ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΗΝ ΠΕΤΣΑ ΣΤΟ ΑΡΝΑΚΙ ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΗΝ ΚΩΛΟΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ! ΟΥΦ!!!!! λετε??? βρε λέτε να συμβεί κάτι και να μου ερθουν όλα ανάποδα! δηλαδή ξαφνικά να δω τα Χριστούγεννα με άλλο μάτι?? και να δω το Πάσχα σαν το τρισκατάρατο?? ωχ ωχ! δεν θέλω καν να το σκεφτομαι! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ... ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΣΟΚ! ΝΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ! τωρα μπορούν μάλιστα όλοι οι κοινωνικοί επιστήμονες να το καταγράψουν στην κοινωνική θεωρία! ναι!σας δίνω τα δικαιώματα.. στο κάτω κάτω δεν κάνετε και τίποτα άλλο! αντε! σας έδωσα και δουλειά χριστουγεννιάτικα! ΟΥΥΦ! σας χαιρετώ ΠΑΩ ΝΑ ΑΠΛΩΣΩ ΤΡΑΧΑΝΑ! φιλακια μπάι μπάι

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2007

Ωρες
Ωρες πικρές

άρωμα ξένο που ταξιδεύει στο μυαλό σου

Ωρες πυκνές
αναρωτιέμαι αν αντέχεις την ανάσα μου

Ωρες
Ωρες χωρίς λεπτά χωρίς ψυχή χωρίς να νιώθω την καρδιά σου

Ωρες
κάθε φύλλο αρκεί για μια ζωή

ατελείωτες

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2007

SI SI SI SI SI JOSE! SI SI SI!!! HASTA PRONTO! HASTA LA MANANA! HASTA KLASTA! HASTA BRASTA! HASTA NA PAN STO DIAOLOOOOOO. ouf to pio axristos post se ayto to blog. eimai perifanos!

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2007


Είναι τα μάτια σου
ένας διάδρομος παλιός
δάκρυα πνιγμένων
ξεφλουδίζουνε τους τοίχους
που ένας ένοικος αθόρυβος κρυφός
αντί συνθήματα
ζωγράφισε με στίχους

Και μέσα υπάρχουν τα σκαλιά
που οδηγούν
σ' ένα υπόγειο με τραγούδια χαλασμένα
όσα οι άνθρωποι βαριούνται και ξεχνούν
μετά τη χρήση
τα φορτώνουνε σε σένα

Μου λες τα μάτια σου
να μη τα αγαπώ
και να μη πάψω
να πιστεύω στα δικά μου
μα αυτά τα μάτια όπου χαθώ
κι όπου βρεθώ
τα έχω πίσω μου
και μέσα και μπροστά μου

Μέσα στην ίριδα ανάβει μια φωτιά
που κάθε άστεγο
και άνεργο ζεσταίνει
κι η καλοσύνη τους
απλώνει σαν λαδιά
να μαλακώσει μιαν ανάγκη
πετρωμένη

Σ΄αυτά τα μάτια δεν υπάρχει λογική
όσο βαθιά κι αν τα κοιτάζω
μ΄ αγαπούνε
της ιστορίας πυρπολούν τη φυλακή
στα παραμύθια και στ' αστέρια
να με βρούνε

Μου λες τα μάτια σου
να μη τα αγαπώ
και να μη πάψω
να πιστεύω στα δικά μου
μα αυτά τα μάτια όπου χαθώ
κι όπου βρεθώ
τα έχω πίσω μου
και μέσα και μπροστά μου

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

Αργά το βράδυ, παίζει το ράδιο
δεν έχω τρόπο να κοιμηθώ
είναι η ώρα που η ζωή μου
γίνεται τόξο μεταλλικό.

Ακούω τραγούδια, ψεύτικες λέξεις
με κυνηγάνε ξένες φωνές
αργά το βράδυ, έλα να παίξεις
στου σεντονιού μου τις μαύρες σκιές.

Αργά το βράδυ, πάντα μου λείπεις
παίζει το ράδιο για συντροφιά
κι ό,τι μας δένει, χαρές και λύπες
το νανουρίζω στα σκοτεινά.

Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει
Σύμπτωση λες πες το όπως θες
Όμως εγώ θέλω να βρέχει
Σαν το νερό
Να σ αγκαλιάζω τις νύχτες που καις

Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει
Δεν φταις εσύ δεν φταίει κανείς
Λες κι ο καιρός χαρές δεν έχει
Κι έρχεσαι εδώ για να κρυφτείς

Κάθε φορά που θα 'ρθεις βρέχει
Γίνεσαι φως στη συννεφιά
Μα κάθε φορά κάτι τρέχει
Φεύγεις μακριά
Μόνος ξανά σαν μια γκρίζα σκιά

Τέτοια ζωή ποιος την αντέχει
Ίσως εγώ και η βροχή
Μα σ αγαπώ βρέχει δεν βρέχει
Κι αν σ αρνηθώ
Τότε μωρό μου θα φταις μόνο εσύ
τώρα πάλι στέκομαι εδώ και κοιτάζω εσένα να φέυγεις.

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2007


ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ (αχρηστο... κ.α.) BLOG????

είναι η δευτέρα ή το κεφάλι μου??

αναρωτιέμαι ξανά αν φταίει η δευτέρα ή το κεφάλι μου το βλαμμένο που έχω πάλι σκέψεις. λες απο την σκέψη να καεί καμιά φλάτζα.. ασε και μετά που να βρω ανταλλακτικό αφού ο θεός με έκανε μοναδικό (δεν ξέρω αν το ξέρεις αλλα φίλε αναγνώστη είμαι πολύ μετριόφρων..) όφου όφου.. οι σκέψεις λοιπόν με ξυπνάνε , με θλίβουν, με ταράζουν , με κάνουν να θυμάμαι να στενοχωριέμαι , να κατουριέμαι (λέμε τώρα..), να παίρνω τα βουνά, να ξεχνάω να κατέβω στο Σύνταγμα , να θέλω να πάω στην θάλασσα, να να να να να να να ΝΑ! πάρτα μαλάκα που το έχεις κάψει από την σκέψη... ώρες ώρες σκέφτομαι τι τυχερός είμαι (ως καρκίνος) που η σκέψη με διέπει συνέχεια και δεν κανω πράγματα χωρίς σκέψη και άλλες φορές σκέφτομαι ότι κάποια πράγματα δεν πρέπει να τα σκέφτεσαι τόσο..(πάλι είπα σκέφτομαι....Α!) όφου όφου.. βέβαια αν πάλι δεν σκεφτόμουν όλα αυτά και γενικά όλα όλα δεν θα ήμουν εδώ ούτε θα είχα κάνει όλα όσα έχω κάνει... βέβαια θα είχα κάνει άλλα ή και .. τίποτα... όφου όφου.. μου μυρίζει καπνός..! λες να κάηκε η φλάτζα.. όφου όφου τι τραβάμε και εμείς οι χορεύτριες του κλασσικού του μοντέρνου ΚΑΙ του παραδοσιακού!! αν σε κούρασα σόρρυ αλλά ήθελα να τα γράψω.. αντε σε αφήνω σύντεκνε! πρεπει να ... ΣΚΕΦΤΩ!!!!

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2007

ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ!

ναι ναι ναι. χτες ήταν η πρώτη. η πρώτη μέρα. όλα πήγαν καλά. ευτυχώς δηλαδή γιατί είχα κλάσει μέντες.. μη σου πω ευκάλυπτο.. σε μια φάση όταν ξεκινήσαμε νόμιζα ότι η καρδιά μου θα βγεί απο τον τρελό της κτύπο και θα πάει στην ζ2 (αυτη η θέση είναι απέναντι μου ..) ΑΛΛΑ ευτυχώς όλα πήγαν καλά. Φυσικά χάρη στον Χάρη (τον σκηνοθέτη..!) . Σε ευχαριστώ πολύ. Χωρίς την βοήθεια σου δεν θα ήταν τίποτα ίδιο.. ουφ σε αφηνω πρέπει να φάω , να κοιμηθώ και να πάω παράσταση. φιλιά

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2007

σκέψεις δευτέρα βράδυ


δευτέρα βράδυ.. τι εβδομάδα Χριστέ μου.. για μένα -δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό- ποτέ δεν ήταν η δευτέρα η μέρα που ξεκινάει η βδομάδα.. αλλά άλλη μία μέρα... δευτέρα βράδυ λοιπόν και σκέφτομαι όσα πέρασαν και όσα έρχονται. αν πρέπει να δέχομαι όλα αυτά, αν πρέπει να περπατάω μόνος, αν πρέπει να υπομένω και να επιμένω όλες αυτές τις καταστάσεις , τις σιωπές και τις ατελείωτες σκέψεις.. δεν ξέρω. μπορεί να φλυαρώ βλακωδώς σε ενα μαλακισμένο blog! να σκοτώνω λίγο την ώρα μου, να κάνω ξεφτίλα και ρόμπα τις σκέψεις μου.. δεν ξέρω. Μπορεί πολύ απλά να γεμίζω μια άδεια σελίδα με ελαφρόμυαλες παπαρούλες.. (και όχι παπαρούνες..). ουφ.. απλα ΔΕΝ ΞΕΡΩ. υπομένω λοιπόν αλλά και επιμένω για να μπορώ να ζω αυτό που μου αρέσει και να μου αρέσει αυτό που ζω. αξίζει.. δεν αξίζει... υπάρχει.. δεν υπάρχει.. αγαπιέται.. δεν αγαπιέται.. ε μααααα δε γαμιέται!!! ( με το συμπάθειο αναγνώστη) βαρέθηκα να είμαι μόνος. αυτό είναι. η μήπως όχι?

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

Μαμά μου περαστικά!

Μαμά μου σε περιμένω απο ώρα σε ώρα. Περαστικά σου. Αντε έλα να μου γκρινιάξεις , να μου πείς για το βρώμικο δωμάτιό μου , για τα άπλυτα πιάτα, για τα ασιδέρωτα ρούχα! Περαστικά σου μαμά μου! Ελα να μου πείς για τα πεσμένα ψίχουλα στο σαλόνι, για τον θερμοσίφωνο που καίει , και τον λογαριασμό του τηλεφώνου που πιάνει ύψη και τις πατημασίες στυην κουζίνα και για τον βρώμικο πάγκο με τα ψίχουλα από το ψωμί. Περαστικά μαμά μου. Ελα να μου πείς οτι έχει πιαστεί η πλάτη σου και ότι πρήστηκε πάλι το χέρι σου, ότι βαρέθηκες να βλέπεις τις ίδιες φάτσες στην δουλειά. Ελα να μου πείς πάλι ότι πήγες λαική και δεν μπόρεσες να τα κουβαλήσεις όλα, ότι έχασες το λεωφορείο γυρνώντας από τον οδοντίατρο, ότι πήγες να ανάψεις κεράκι στον παππού. Περαστικά σου μαμά μου...

ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ

ΚΑΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΜΕΘΑ ΣΗΜΕΡΑ??

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2007

ΣΥΝΤΕΚΝΟΙ ΕΠΑΕ ΕΙΝΑΙ ΜΩΡΕ ΤΟ ΚΟΠΕΛΙ!!!

Εκάνανέ μου τα ΕΚΑΜ
σαρανταπέντε μπλόκα
μα δεν υπολογίσανε
το τούρμπο στο τογιότα

Ιντα θα βγει που τα ΕΚΑΜ
εμένα κυνηγούνε
σαν το Bin Laden κρύβομαι
και άντε να με βρούνε!

Μπλόκο μου κάναν οι φρουροί
στο Πέραμα πιο πέρα
μα το μπιστόλι το'χα εγώ
στο φίλτρο του αέρα

Αντρας που νυχτοπερπατεί
με βεργα και πιστολι,
δεν τονε στενουν τα Ε.Κ.Α.Μ.
και η αστυνομια ολη

Εχω μπιστόλι μπράουνιγκ
και έχω και μπερρέτα
μα εδα θα πάρω ένα κλόκ
απου τσι παίζει ντρέτα

Λένε πως είναι τα ΕΚΑΜ
πολύ εκπαιδευμένα,
και γιάντα πάνε εφτά μαζί
και κυνηγούνε ένα;

Θα πάω εις τα Ζωνιανα
να γινω περβολαρης
χασις ποθες καλυτερα
δε βρισκεις να φουμαρεις

Επήρανε μου τα Ε.Κ.Α.Μ
το 45άρι
μα εδά και κάμποσο καιρό
βαστώ καλό 9άρι

Στα όρη βόσκουν πρόβατα
στον κάμπο το μποστάνι
για βλήτα τα περάσανε
οι βλάχοι το σισάμι.

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2007

ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΙ ΤΙΤΛΟΙ ΕΡΩΤΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ!!


ΑΓΓΙΓΜΑ ΨΩΛΗΣ

ΑΔΕΛΦΟΜΑΖΩΜΑΤΑ ΠΑΡΤΟΥΖΟΣΚOΡΠΙΣΜΑΤΑ

ΑΕΡΟΚΩΛΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ

ΑΜΕΡΙΚΑΝ ΠΕΗ

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΚΩΛΟ ΔΙΑΒΑΙΝΕ

ΑΥΤΟΣ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΑΝΙΣΤΗΡΙΑ

ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

ΒΟΡΕΙΟΣ ΚΩΛΟΣ

ΓΑΜΙΑΣ ΑΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΓΑΤΟΥΛΑ ΜΕ ΤΗ ΡΟΖ ΤΡΥΠΟΥΛΑ

ΓΙΟΥΡΟΒΥΖΙΩΝ

ΕΝΑ ΣΚΛΗΡΟ ΚΑΒΛΙ ΓΙΑ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

ΕΝΩ ΕΣΥ ΠΗΔΙΟΣΟΥΝ

Η ΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΩΛΟ ΡΑΝΤΟ

Η ΚΟΙΛΑΔΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΣΟΥΛΕΣ

Η ΝΤΑΡΠΑΧΤΑΝ ΚΑΙ ΟΙ 3 ΣΩΜΑΤΟΠΗΔΑΚΕΣ

ΘΩΡΗΚΤΟ ΚΑΒΛΕΡΩΦ

ΙΝΤΕΡΑΡΑΠΙΚΑΝ

ΚΑΒΑ ΜΠΟΥΤΑΡΑ

ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΜΟΥΝΙ

ΚΑΛΛΙΟ ΔΥΟ ΣΤΟ ΚΩΛΟΜΕΡΙ ΠΑΡΑ ΔΕΚΑ ΚΑΙ ΚΑΡΤΕΡΕΙ

ΚΟΛΕΘΡΙΑ ΣΧΕΣΗ

ΚΩΛΑΡΑΚΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΤΗΦΟΡΟ

ΜΑΡΚΟ ΚΟΛΟ

ΜΗ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΚΩΛΟΥΣ ΤΑΡΑΤΤΕ

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΣΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΣΤΥΣΗ

ΜΟΥΝΟΜΑΧΟΣ

ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΝ ΞΕΠΕΤΑΞΕΣ ΠΕΡΣΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ΞΕΣΚΙΣΜΑ ΣΤΟ ΟΡΙΑ ΕΞΠΡΕΣ

Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΞΕΚΟΛΙΔΙΩΝ

Ο ΖΟΡΟ ΖΟΡΙΖΕΤΑΙ

Ο ΚΑΛΟΣ Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΤΟΥΖΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΞΕΚΟΛΙΑ

Ο ΠΟΥΤΑΝΙΚΟΣ

Ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΤΗΣ ΨΩΛΟΥΝΤΑ

Ο ΠΡΩΚΤΟΠΟΝΤΙΚΑΣ

ΟΠΙΣΘΟΓΑΜΙΚΗ ΚΟΜΠΑΝΙΑ

ΠΑΛΟΥΚΙ ΛΟΥΚ

ΠΟΚΑΧΩΝΟΝΤΑΣ

ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΧΩΡΕΣΕΙ

ΠΡΙΜΑ ΚΩΛΑΡΙΝΑ

ΠΡΩΚΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΠΡΩΚΤΟΔΙΚΕΙΟ

ΠΡΩΚΤΟΡΕΙΟ ΜΟΝΤΕΛΩΝ

ΠΡΩΚΤΟΣ ΑΠΡΟΟΠΤΟΥ

ΣΕ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΚΑΥΛΙ

ΣΕΞΟΡΚΙΣΤΗΣ

ΣΟΥΦΡΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ ΘΑ ΣΤΟΝ ΣΦΥΡΙΞΩ 3 ΦΟΡΕΣ

ΣΥΛΛΕΚΤΗΣ ΠΡΩΚΤΩΝ

ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΡΟΝΕ

ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΝΤΟΡΙΑΝ ΠΕΗ

ΤΟ ΡΕΜΑ ΤΟΥ ΠΟΥΤΣΟΠΝΙΧΤΗ

ΤΟ ΣΚΛΗΡΟ ΠΟΥΛΙ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ

ΥΠΕΡΚΩΛΙΚΗ ΔΟΣΗ

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΜΕΓΕΝΘΥΝΑ ΤΗΝ ΨΩΛΗ ΜΟΥ

ΑΔΕΡΦΕΣ ΚΑΡΑΜΑΖ-ΩΧ

ΑΕΡΟΚΩΛΟΜΑΧΙΕΣ

ΑΝΟΙΞΕ ΑΠΟ ΠΙΣΩ

ΑΝΩΜΑΛΗ ΓΙΑΓΙΑ, ΑΤΑΚΤΗ ΕΓΓΟΝΗ.

ΑΠΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ, ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕΣ ΒΡΑΧΙΟΛΙ!

ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΠΑΡΘΕΝΑ ΚΙ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΤΡΕΝΑ

ΑΠΟΡΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΩΛΟΓΙΟΥ

ΑΠΟΧΥΜΩΤΗΣ "ΜΟΥΝΙLΕΧ"

ΑΣΠΡΟ ΛΟΥΚΙ, ΜΑΥΡΟ ΠΑΛΟΥΚΙ.

ΑΥΤΟΣ, ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΜΒΟΛΟ.

ΑΦΗΝΙΑΣΜΕΝΑ ΚΑΠΟΥΛΙΑ

BUTTMAN

ΓΑΛΑ ΠΑΡΤΟΥΖΕΝ "Η ΜΙΚΡΗ ΟΛΛΑΝΔΕΖΑ"

ΓΑΜΗΜΕΝΟΣ ΤΗΝ 4Η ΙΟΥΛΙΟΥ

ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟΣ ΝΤΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΧΕΡΙΓΚΕΡ"; (ΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ...)

CIAO ΠΑΡΘΕΝΑ

ΔΟΚΤΩΡ ΚΩΛΟΜΠΟ

ΔΡΑΚΩΛΙΑΡΕΣ

ΕΓΙΑ ΜΟΛΑ, ΕΓΙΑ ΛΕΣΑ, ΒΑΛΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΠΑΛΕΣ ΜΕΣΑ.

ΕΔΟΥΑΡΔ Ο ΠΕΟΧΕΡΗΣ

ΕΔΩ... ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ

ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΤΑ ΠΕΗ

Η ΚΟΚΚΙΝΟΜΟΥΝΙΤΣΑ ΚΑΙ ΟΙ 7 ΝΑΝΟΙ ΤΟΥ ΧΥΣΝΕΪ

Η ΚΥΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΣΚΥΛΟΣ

Η ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΟΣ

Η ΠΕΟΒΑΤΟΥΣΑ

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΤΟΝ ΠΝΙΞΩ ΣΤΑ ΒΥΖΙΑ ΜΟΥ;

ΘΕΛΕΙΣ ΣΤΡΙΜΩΓΜΑ;

ΙΝΔΙΑΝΑ ΞΟΑΝ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΥΠΑ

"ΙΝΤΕΡΑΡΑΠΙΚΑΝ" - ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ

ΚΑΤΟΥΡΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ

ΚΩΛΑΡΑΚΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΤΗΦΟΡΟ

ΚΩΛΙΓΟΥΝΤ

ΜΠΑΙΝΕ-ΤΟΝ: ΕΝΩΜΕΝΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΞ

ΜΠΕΣ ΜΠΕΣ ΣΤΟΝ ΠΩΠΟ ΤΗΣ ΜΠΑΜΠΕΤ

ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ, ΜΕ ΠΗΔΟΥΣΑΝ ΟΛΗ ΜΕΡΑ.

ΝΑ Η ΣΟΥΖΥ, ΠΟΥ 'ΧΕΙ ΚΩΛΟ ΣΑΝ ΚΑΡΠΟΥΖΙ!

ΞΑΝΑΜΜΕΝΕΣ ΚΑΛΟΓΡΙΕΣ

Ο ΒΟΥΡΔΟΥΛΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΡΔΟΥΛΑ

Ο ΓΑΝΤΖΟΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΤΗ

Ο ΖΗΛΙΑΡΗΣ ΣΚΥΛΟΣ

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΛΩΜΕΝΩΝ ΠΙΣΙΝΩΝ

Ο ΚΩΛΟΣ ΤΟΥΣ ΠΑΕΙ ΠΟΛΥ

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΛΕΓΑΝ ΑΛΟΓΟ (ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΟΥΛΟΥ ΜΠΟΥΤΟΥΖΑΝΚΟΥ - 28 ΠΟΝΤΟΙ)

Ο ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΑΝΩΜΑΛΗΣ ΝΤΑΙΖΗ

Ο ΠΟΥΤΣΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΥΓΙΣΕ ΠΟΤΕ

Ο ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΠΡΩΚΤΩΝ

Ο ΤΡΟΧΟΣ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ

Ο ΤΡΥΠΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ

Ο ΦΑΛΛΟΣ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΙΔΙΩΝ

ΟΙ 8 ΜΕΓΑΛΟΙ ΜΗΤΣΟΙ

ΟΙ ΒΥΖΟ-BUSTERS

ΟΙ ΚΑΥΛΟΝΟΣΟΚΟΜΕΣ

ΟΙ ΚΥΡΙΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΚΛΑΡΙΝΑ

ΟΙ ΛΕΣΒΙΕΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

ΟΙ ΣΕΞΟΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΧΑΡΧΑΛΕΣ

ΟΛΙΚΗ ΟΠΙΣΘΟΦΟΡΑ

ΟΜΑΔΑ ΟΠΙΣΘΙΑΣ ΚΡΟΥΣΕΩΣ

ΟΠΙΣΘΙΟ ΕΜΦΡΑΓΜΑ

ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΙΣΩΧΩΣΤΗΣ

ΠΑΛΑΜΑΡΙ KID

ΠΑΛΟΥΚΙ ΛΟΥΚ

ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΟΠΙΣΘΙΩΣ

ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΩΛΟ

ΠΑΡΤΑ ΛΕΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΤΑ ΟΜΕΛΕΤΑ

ΠΙΣΩ, ΜΑΥΡΗ ΚΑΙ ΛΥΣΣΑΡΑ!

ΠΡΙΜΑ ΚΩΛΑΡΙΝΑ

ΠΡΟΣΤΥΧΗ ANAL-ΓΗΣΙΑ

ΠΡΩΚΤΕΪΛ

ΠΡΩΚΤΙΚΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΑ ΔΙΠΛΑ

ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΛΛΑΞΤΕ ΜΟΥ ΤΑ ΦΩΤΑ!

ΣΚΥΨΕ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ!

ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΕ ΠΟΥ ΠΟΝΩ

ΣΧΟΛΗ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΤΑ ΒΥΖΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΠΟΥ ΑΠ' ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΠΑΙΡΝΟΥΝΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ

ΤΑ ΜΠΟΥΤΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΑΥΤΑ ΚΙ ΑΠΟ ΣΦΑΙΡΕΣ

ΤΑ ΤΣΙΜΠΟΥΚΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΥ

ΤΑΡΖΑΝ - Η ΨΩΛΗ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ

ΤΕΤΡΑΠΛΟ ΣΑΝΤΟΥΪΤΣ

ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ

ΤΟ ΠΑΛΑΜΑΡΙ ΤΟΥ ΒΑΡΚΑΡΗ

ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΔΟΡΙΑΝ ΠΕΗ

ΤΟ ΣΚΛΗΡΟ ΠΟΥΛΙ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ

ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΑΡΠΑΧΤΡΑΣ

ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΑΙΜΟΜΙΞΙΑ

ΤΣΙ-ΜΠΟΥΚΩΜΕΝΟΙ

ΦΟΝΙΚΟ ΠΕΟΣ

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2007

ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΟΕΟ??







ΔΕ ΧΑΘΗΚΕ!!! ΚΑΝΕΙ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΡΙΕΡΑ ΩΣ ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ,

ΜΕ ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ MURRAY PERAHIA.

ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΜΕΡΙΚΑ ΚΙΛΑ ΚΑΙ ΦΟΡΑΕΙ ΠΕΡΟΥΚΙΝΙ.

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2007

NΑΙ! Είναι αλήθεια ό.τι σας είπαν και ό,τι ακούσατε! Για μία και μοναδική φορά σε ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ φίλες και φίλοι στο blog μου, με υπερηφάνεια παρουσιάζω τον ΤΟΤΟ! εντζοι...

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

Θυμάσαι που η μαμά σου σου έλεγε να μην παίρνεις καραμέλες από ξένους?


ΑΥΤΟ ΕΝΝΟΟΥΣΕ!

ρομαντική ποίηση.. ή πίεση??


Το πρωί δεν τρώω γιατί σε σκέφτομαι,
Το μεσημέρι δεν τρώω γιατί σε
σκέφτομαι,
Το βράδυ δεν κοιμάμαι γιατί πεινάω.



Έγραψα το όνομά σου στην άμμο και το έσβησε το κύμα
Το χάραξα στα δέντρα και το έσβησε
ο χρόνος
Το έγραψα στο τζάμι και το πήρε η βροχή
Το έγραψα στ' αρχίδια μου και
ησύχασα.


Κοιτάζω τ' αστέρια και βλέπω εσένα,
κοιτάζω τον ήλιο και βλέπω εσένα
κοιτάζω το φεγγάρι και βλέπω εσένα,
Κάνεις λίγο στην άκρη σε παρακαλώ;



Κάποιες στιγμές νομίζω πως είμαι
μόνος στον κόσμο,
πως κανείς δεν με θέλει και θέλω να πεθάνω.
Και τότε εμφανίζεσαι εσύ.
Θεέ μου, γιατί όλα τα στραβά σε μένα;

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007

ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ!


Από την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου και κάθε Τετάρτη- Πέμπτη στις 9 και Παρασκευή στις 12 (μεταμεσονύχτια)
στο Νεοελληνικό Θέατρο (Σπ Τρικούπη 34 Εξάρχεια τηλ 210 8253489)
παρουσιάζουμε τις ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ του Μάριου Ποντίκα!!!
Σας περιμένουμεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!!!!!!!!!!!

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2007

Θεέ μου..

Οφου όφου! Αγαπητέ Θεέ.. δώσε μου κουράγιο και δύναμη και υπομονή και επιμονή να συνεχίσω να ζω σαυτό το μπουρδέλο.. ουπς.. στ αυτόν τον κόσμο ήθελα να πω! Να έχω δύναμη να αντιμετωπίζω τους ανθρώπους και όλες τις καταστασεις γύρω μου, ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες!

Τι άλλο θα δουν τα μάτια!!

Οφου Οφου Ιντα 'ναι μωρε τούτο??

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007

Αν δεν τα γράψω θα τα ξεχάσω! ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2007


Αγαπητοί μου φίλοι.. φέτος το καλοκαίρι είχα την χαρά να δουλεύω στο φεστιβάλ Αθηνών..! Σε επαφή λοιπόν με τον κόσμο για περίπου 4,5 μήνες άκουσα τα χίλια μύρια από τους καταπληκτικούς θεατές! Και αν δεν τα γράψω θα τα ΞΕΧΑΣΩ! Α! και ειναι τόσο μα τόσο ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΦΟΠΛΙΣΤΙΚΑ που θα καταλάβετε τον λόγο που θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας...! ουφ ΞΕΚΙΝΑΩ! (ελπίζω να τα θυμηθώ όλαααα!)


Περιστατικό 1ον
Η ώρα είναι 8.15 το πρωί και μπαίνω στα ταμεία με ένα freddo στο χέρι. Απ έξω είναι μια κυρία (γύρω στα 60) κολλημένη στο τζάμι και περιμένει πως και πως να ανοίξει η πόρτα..(μην χάσει το κελεπούρι..). Κάθομαι λοιπόν στο ταμείο , ανοίγω pc, πάει η ώρα 8.30 και ανοίγει η πόρτα. η κυρία τρέχει και ορμάει στο ταμείο. Της λέω
-Καλημέρα σας ( τι καλός..) και μου λέει έξαλλη..
-Γιατί δεν σηκώνεται το τηλέφωνο;
-Τι ώρα πήρατε; ρωτάω με ύφος γλυκού σωστού ταμία
-8.10!! (μου λέει ΕΞΑΛΛΗ πριν το εγκεφαλικό..)
- Ε καλα! θα ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΑΝ! της λέω και ρουφάω λίγο freddo... και αυτή με ύφος ξυνό μου λέει τι εισιτήρια ήθελε..!

Περιστατικό 2ον

Μπαίνει κοπελιά γύρω στα 30 και λέει
- Εισιτήρια για την Ηλέκτρα θα ήθελα..
- Δυστυχώς έχουν τελειώσει..
- Τι?? (κρίση παθαίνει κρίσηηηη) και τι θα κάνω τώρα?? και πως θα χάσω ΕΓΩ την παράσταση? και τι θα γίνει? ( και συνεχίζει.. η κρίση...)
- Εφόσον θέλετε να πάτε οπωσδήποτε στην επίδαυρο την άλλη εβδομάδα έχει τις Ευτυχισμένες Μέρες του Μπέκετ από το Εθνικό Θέατρο της Μεγάλης Βρετανίας..
-Ποιο???? ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ??????? (λέει έκπληκτη η κοπελιά.... και οι συναδερφοι στα πατώματα απο τα γέλια!)

Περιστατικό 3ον

Είμαι στην επίδαυρο στο κισέ (17-18/8 Ορέστεια απο ένα Γερμανικό Θίασο) και επιβλέπω (και καλά..) τις κοπελιές που δουλεύουν εκεί..πλησιάζει κυρία και ρωτάει..
- Η Ορέστεια είναι ΑΔΕΡΦΗ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΑΣ??? (΄γέλαγα 2 μέρες...)

Περιστατικό 4ον (ιιι ποιο να πρωτοδιαλέξω...)

Είμαι στα ταμεία και 2 κύριοι γύρω στα 60 μαλώνουν ποιανού είναι η σειρά..ο ένας είναι κοντούλης με ένα κλασσικό κουστουμάκι , ο άλλος όμως είναι ψίλος με κολλητο παντελόνι ΑΣΠΡΟ και ασπρο πουκάμισο, βαμμένο μαλλί λουλακί , και τσαντάκι κόκκινο κρεμαστό στο πλάι.. (ΘΕΑ!). Κερδίζει την μάχη και γυρίζει έξαλλος..(-η) και μου λέει με έντονη προφορά!
- Αν είναι ντινατον! Ιρτα από τοου Texas για να δω το Carmen και τα μου πάρουν τη σειρά??? ( γέλαγα 2 μέρες...)

Περιστατικό 5ον

Κύριος γκλαμουράτος ρωτάει τον διπλανό συνάδερφο
- Από που φεύγει το καραβάκι για το Ηρώδειο???? ( ελεος...)


οφου οφου αγαπητέ αναγνώστη είναι πάρα πολλά.. η συνέχεια επί της οθόνης.. έρχονται και άλλα τρελλά περιστατικάααααα...







Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007

Παραμονή 28ης ή Κατακαημένο Ζώο τι σου μελλε να πάθεις!

Ολα ξεκίνησαν χτες το απόγευμα (27/10) γύρω στις 7.30! Εγω λιώμα στον καναπέ μετά από μια κουραστική πρόβα (λέμε τώραααα) . Η μάνα γυρίζει και λέει στον πατέρα..
-Δεν θα κάνουμε τίποτα απόψε?? Θα πάμε στο Δημητράκη που μας έχει καλέσει? (ξαδερφάκι ετών 3!) Ο πατέρας γνέφει αρνητικά και η μάνα συνεχίζει..
- Γιατί δεν πάμε ένα σινεμά?? ε παιδί μου? γιατί δεν έρχεσαι και εσυ?? έχεις κανονίσει τίποτα?
Σκeφτόμενος το σαββατόβραδο, τον πανικό που θα γίνεται έξω (και στο σινεμά!) ήμουν αρνητικός στο να βγω.. αλλά είπα ..δεν πάω μωρε μια βόλτα.. στο κάτω κάτω ήθελα να πάω σινεμα να δω El greco (και όλους τους γνωστους που κανανε κομπαρσιλικι.. Nectarie we love u!). Οπότε το φαμιλι γκρουπ αποφάσισε να πάει να δει ελ γκρεκο! Για να μην πολυλογώ μπαίνει η μάνα και κάνει μπανιο, μπαίνει και ο πατέρας (ο γιος έμεινε απλυτος!) και ξεκινησαμε να πάμε στην Αίγλη που είναι και κοντά και που λογικά (λέμε τώρα) θα βρίσκαμε εισιτήρια!
Μπαίνουμε λοιπόν στο αμάξι και μας έρχεται μια ΜΠΟΧΑ! και αρχίσαμε..
-Ξεχασες καμια τσαντα με τιποτα φαγωσιμο απο το σουπερ μαρκετ πίσω και τωρα βρωμάει??
-Παιδί μου έφαγες τίποτα εδω μέσα?? (τι να φάω ΕΛΕΟΣ)
-Για δείτε αν έχετε πατήσει τίποτα....
και... ΤΙΠΟΤΑ!! φτανουμε στην Αιγλη παρκαρουμε και πάμε να πάρουμε εισιτήρια! ΚΑΛΟ Ε? Ο ΠΑΝΙΚΟΣ! εισιτηριο?? ουτε για δειγμα! Αντε παλι πίσω στο αμάξι...Μπαίνουμε μέσα και ξανα η ωραια γνωστή ΜΠΟΧΑ! βρε τι ειναι? βρε τι είναι?? και να εχουμε μείνει με την απορία! εγω (μη χεσω- ο εξυπνος) λεω αφου το εχει σε μιση ωρα στα odeon δεν παμε και απο εκει να δουμε αν έχει εισιτήρια? αφου είναι και κοντά! πάμε λοιπόν!!!!!

Ουφ με το που φτανουνε αντικρίζω την ΟΥΡΑ ΣΤΑ ΕΚΔΟΤΗΡΙΑ!!! λεω στην μανα και στον πατερα να πανε να παρκαρουν και εγω να παω στην ουρά! Περιμένω λοιπόν περιμένω ... μετά από κανα 20 λεπτο φτανω στο ταμείο! και μου λεει η κοπελίτσαααα -Εχει μόνο 1η σειρά!!! ΠΡΩΤΗ ΣΕΙΡΑ!! Σορρυ αλλα δεν εχω φερει μαζί τα γυαλιά για κοντά!!!! έρχεται και η μάνα και τους το λέω και εντέλει βγάζουμε για σήμερα στις 9.30!
Παμε λοιπόν πίσω στο πάρκιγκ και μπαίνουμε στο αμάξι!! ΝΑ ΤΗ πάλι η βρώμα!! βρε τι να είναι τι να είναι???τι να είναι?
-Αφού είμαστε έξω γιατί δεν πάμε να πιούμε κάτι αφού βγήκαμε που βγήκαμε και αφου δεν πρόκειται να πάμε στον Δημητράκη ( ξαδερφάκι που αναφέρω και στην αρχή..)???
Αντε να πάμε. Ανηφορίζουμε λοιπόν προσ την Πεντέλη (3+1) για μια μπυρίτσα η ότι ναναι τελος πάντων! Εντωμεταξύ η ΜΠΟΧΑ... Μ Π Ο Χ Α!!!! παρκάρουμε λοιπόν στην πλατεία της Π Πεντέλης και όπως απομακρυνόμαστε κατι μου μυρίζει στο καπό! και λέω (τι το θελααα)
-Ωχ! κατι μυρίζει εδω! λες να πατήσαμε τίποτα?? (και μου ερχεται η εικόνα..) Λες να μπήκε καμια γάτα και να ανοίξουμε και να την βρουμε ΨΟΦΙΑ??? .........(μπορεις να φανταστείς την συνέχεια?).... ανοίγει λοιπόν το καπό ο φαδερ και τι βλεπουμε??? μια ΑΣΠΡΗ ΓΑΤΑ ΜΠΛΕΓΜΕΝΗ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΨΟΦΙΑ! μια λέξη ταιριάζει στο συναισθημα! Σ Ο Κ !! Πάμε λοιπόν στο 3+1 (εγω πήρα ενα ice tea λεμόνι... άσχετο? ) και αρχίζουμε την συζήτηση πως θα την βγάλουμε! και πως μπηκε εκει μέσα? και πως έγινε? και πότε? και πως ψόφισε? και ότι βάζει ο νούς σας!
Μετά από μια ώρα λοιπόν ξαναγυρνάμε στην μπόχα και πάμε στο σπίτι!!! ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ Ψ.Γ. (ψόφια γάτα) ΑΡΧΙΖΕΙ! Παίρνουμε σακκούλες , γάντια, και ότι είχαμε χρήσιμο.. και πάμε στο αμάξι... ανοίγουμε το καπό σκεπάζουμε την γάτα.. και αρχίζουμε το τράβηγμα! ελα μου ντε ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΒΓΑΙΝΕ Η ΚΟΥΦΑΛΑ (με το συμπαθειο..) είχε φουσκωσει και μπορει να ήταν ίσαμε και 10 κιλά!! ΦΡΙΚΗ! εν τέλει μετά από πολύ τράβηγμα απο ολο το φαμιλι γκρουπ βγήκε.. μες την μποχα μες τα αιματα.. και την πεταξαμε στα σκουπίδια.. τι να κάναμε?? (γαμώ την ζωοφιλία μου ΓΑΜΩ!)
Οπως μπορείτε να φανταστείτε κατόπιν λουστήκαμε στο ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑ και σε ότι απολυμαντικό υπήρχε μες το σπίτι!!! ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ Ψ.Γ. έφτασε στο τέλος... αναρωτιεμαι .. φαντάσου να μας έβλεπε κανεις 12.30 το βράδυ με τα γαντια του χειρουργείου και τις σακούλες και το οινοπνευμα στο δρόμο... τι θα φανταζόνταν??? ΦΕΡΤΕ ΤΟ ΠΡΙΟΝΙΙΙΙΙ!!!

Οφου ΟΦου Παναζία μου.... τι μέρα και αυτή! τώρα ευτυχώς είμαι κουλ και ήρεμος να γιορτάσω την εθνική μας εορτή!!! ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!!!

αντε και καλα στέφανα!!

ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ

ΝΑΙ! ειμαι πίσω επιτέλους! πίσω στην ζωή.. πίσω στην μαλακισμένη την καθημερινότητα.. πίσω μου σ'έχω.. πίσω σε ΟΛΑ (σχεδόν...) ασε πολλά να σου γράψω πολλά να σου πώ! δεν ξέρω από που να αρχίσω και από που να τελειώσω! Είπα λοιπόν να κάνω την αρχή με αυτό το post.. και αναμένεται έρχεται συγκλονιστική περιγραφή της χθεσινής βραδιάς!!!!!! μπουυυυυυυυυυυυ

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2007

4η μέρα...


Οφου όφου Παναζία μου! Ιντά παθα ωρέ κοπέλια.. 4η!! ΤΕΤΑΡΤΗ μέρα στον καναπέ... ασε ο πόνος ακόμα τρέλλος και τώρα ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ! μεγάλη επιτυχία! Ασε έχω βαρέθει ούτε τι να γράψω στο blog δεν ξέρω .. τόσο ασθενής... άντε σας αφήνω δεν πρέπει να χάσω τα πρωινάδικα του Σαββάτουυυυυ.... Παναζία μουυυυ!

Πάλι καλά πο υπάρχουν τα τόσα και τόσα ΤΕΛΕΙΑ blog σας φίλοι μου και μπορώ και διαβάζω και περνάει η ώρα..!

μπαι

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2007

ΧΕΣΕ ΜΕΣΑ


Θα πάρω μια ψαρόβαρκα το μωρό μου θα πάρω μια ψαρόβαρκα.. χέζε ψιλά κι αγνάντευε εν ολίγοις.. άσε διανύω την 4 η μέρα στον καναπέ και με τον πόνο να μην σταματάει και να με σουβλίζουν και οι αμυγδαλές (οι πρωην) και να με πονάνε και τα αυτιά μου... ΦΡΙΚΗ. ιιιιιιιιι ζυγίστηκα σήμερα 74.1 απο 78 πανε 4 κιλα! όφου όφου Παναζία μου! ΘΕΛΩ ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΘΕΛΩ ΤΖΑΤΖΙΚΙ!ΘΕΛΩ ΣΑΛΑΤΙΣTΑ! ΘΕΛΩ ΚΡΕΑΤΑΚΙ ΘΕΛΩ ΨΩΜΑΚΙ!!! ααααα! Απο την δευτέρα το βράδυ εχω πιει 3 ποτηρια γαλα και έχω φάει 2 κρέμες γιώτης και σήμερα έφαγα και γιαούρτι! ΓΙΟΥΠΙ! Ασε που ο εγκέφαλος έχει φάει ΤΟ τηλεσκουπίδι απο τον Γρηγόρη και την Ελένη και το κους κους μέχρι το ΕΕΕΕΕΕΕΕ ΕΞΩ απ τα δόντια! ασε φρίκη.. ευτύχως έχω επιζήσει! και ελπίζω όταν γίνω καλά (ελπίζω στα επομενα 2 ΛΕΠΤΑ!!!) να μην μου μείνει κανα κουσούρι... όφου όφου.. σας αφήνα να πονέσω.. αλλα αφού το λέει και ο λαός...
ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΙΔΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ...

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2007

το πιασες?

Ε Σ Ω Τ Ε Ρ Ι Κ Α Ι Ε Ι Δ Η Σ Ε Ι Σ του MΑΡΙΟΥ ΠΟΝΤΙΚΑ

Αγαπημένοι μου συνάδερφοι! τι κάνετε?? σας πεθύμησα... σνιφ. όπως ξέρετε εγώ είμαι λιώμα στον καναπέ.. χωρίς τις αμυγδαλές μου πια αλλα με άπειρο πόνο.. εσείς πώς πάει?? κάνετε πρόβες ή τωρα που λείπω εγω το έχετε ρίξει στο σορολόπ?? ε??? αντε ρε χαζά! μου έχετε λείψει! ελπίζω να σκίσουμε απο αρχές Νοέμβρη που θα παίζουμε.. Να τους πάρουμε λος σόβρακος! lol αντε σας χαιρέτω... και τα λέμε σύντομα... (τέλεια η φωτο αυτή?? lol Θα κανω Post άλλες...)
ΤΣΙΟΥ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ!!

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2007

ΜΕ ΠΟΝΑΝΕ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΣ!!!!

ο σωστός ο επαγγελματίας..




















Να μαι λοιπόν εδώ φίλε, συναγωνιστή και σύντεκνε για να σε βγάλω από τα αδιέξοδα σου. Να λοιπόν οι καλύτερες απαντήσεις στην περίπτωση που πέσει η ερώτηση...
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ?? Ο Ε Ο ??

εσείς απαντάτε...


Φούρναρης
: ψίχουλα
Μανάβης: κολοκύθια
Αγρότης: ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι
Ανθοπώλης: μαρασμός
Υφασματέμπορος: πανί με πανί
Ψαράς: ούτε λέπι
Φαρμακοποιός: με το σταγονόμετρο
Ηλεκτρολόγος: δεν βλέπω φως
Υδραυλικός: μούφα η δουλειά
Έμπορος χαλιών: Χάλια
Κομμωτής: τρίχες
Ψιλικατζής: ψιλοπράγματα
Νεκροθάφτης: ψόφια πράγματα
Ο απέναντι νεκροθάφτης: μεγάλη νέκρα
Βοθρατζής: σκατά
Τσατσά: πουτσες
Πόρνη: αραχνιάσαμε
Πρωθυπουργός: Παραλάβαμε χάος

άντε και καλά στέφανα..

ΑΜΥΓΔΑΛΕΣ...ΤΖΟΥΣ!!!!!


Πονάω.. αλλά δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ η να λυπηθώ. Μολις μπήκα απο το νοσοκομείο και μπορώ να πω αγαπητοί μου bloggers ότι ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία.Ολα ξεκίνησαν την Δευτέρα το πουρνό.. Με είδε ο γιατρός και αφου πέρασα ολες τις εξετάσεις (μα όλες όμως.. το μπεν χουρ ενα πράμα..) κατέληξα στο δωμάτιο 32 (τρικλινο οεο) αλλα ευτυχώς ήμουν μόνος μου μέσα. Μεχρι το βράδυ λοιπόν δεν είχα να κανω κάτι και αφού η εγχείρηση ήταν προγραμματισμένη για Τρίτη πρωί, την εκανα για 5 ωρίτσες και πηγα σπίτι.. (σωστός?). Ξαναμπήκα λοιπόν κατα τις 8 όπου έπεσα στο κρεββάτι με τις τέλειες τρέντι πυτζάμες μου. Είδα τηλεόραση.. διάβασα εφημερίδες.. περιοδικό και τα ισπανικά μουυυ.
Ξημέρωσε λοιπόν και μια φωνή από το υπερπέραν που έλεγε το όνομα μου έδινε το σινιάλο για να γδυθώ και αν ετοιμαστώ για την μεταφορά επί του φορείου.... μπορώ να πω πως το συναίσθημα αυτό.. δεν υπάρχει..! ειναι απίστευτο..Να κάθεσαι στο φορείο και να σε μεταφέρουν στο χειρουργείο.. (έκλασα μέντες εν ολίγοις.. μη σου πω και πατάτες!) Με βάλανε μέσα με δέσανε χειροπόδαρα.. (παναζια μου!! ) και μετα αφου μου καναν την ενεση αρχισε το ταβανι να κανει κυκλους.. (η τρελή μαστούρα..).
Οταν ξύπνησα ήμουν ήδη στο κρεββάτι μου (γύρω γύρω φυσικά μπαμπάς μαμά και αδερφή Μαρούσκα) ενιωθα ενα παραξενο πάγμα στον λαιμό και ΘΟΛΟΥΡΑ τρελή! Ξανάπεσα λοιπόν για ύπνο και μετα απο κανα 3 ωρο ανοιξα βλέφαρο και συνειδητοποίησα που ήμουν και τι μου κάνανε. Εκανα λοιπόν την πρώτη απόπειρα να καταπιώ! ΤΙ ΤΟ ΗΘΕΛΑ?? τρελός πόνος! τι να κάνω ο φουκαράς οεο? υπομονή..
Εμεινα λοιπον με τον ορό και με ενα ποτηράκι νερό στο πλάι μου να πίνω όποτε μπορώ.Α! και που και που να λίγο παγωτό! Πέρασε και η Τρίτη..
Τετάρτη πρωί λοιπόν -με πονολαιμο ακόμα..- με ειδε παλι ο γιατρος.. ήπια την αντιβιοσούλα μου και έτοιμη η βαλίτσα για το σπίτι μουυυ. Ναμαι λοιπόν τώρα στον καναπέ.. με τον ίδιο πόνο (ασε τρελο θα έλεγα) και με το laptop αγκαλια να σας γραφω την εμπειρία μου.. Ελπίζω να έκανα καλά που τις έβγαλα. Μέχρι στιγμής ο πόνος με ταλαιπωρεί αλλα ελπίζω μόλις αναρρώσω να το χαρώ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥΥΥ!
ΟΥΦ! ΤΑΠΑ!

Τι ονειρεύεται να ακούει ένας άνδρας

1) Αγάπη μου είσαι σίγουρος ότι ήπιες
αρκετά? Μήπως πρέπει να πιεις μία
μπύρα ακόμη?
2) Καλά, τι γαμάτη κλανιά ήταν αυτή?
Ρίξε άλλη μία!!
3) Αποφάσισα ότι δεν θα φοράω πλέον
ρούχα μέσα στο σπίτι.
4)Πάω μια στιγμή να φτιάξω τη πόρτα
που χάλασε.
5) Μα καλά, δεν σε περιμένουν
οι φίλοι σου να πάτε για μπύρες και
κανένα γκομενάκι? Τι κάθεσαι εδώ?
6) Το
ξέρω ότι είναι κάπως σφιχτά τα...
οπίσθιά μου, αλλά δεν το
δοκιμάζουμεάλλη μια φορά?
7) Είσαι τόσο sexy όταν είσαι πιωμένος!
8) Ε, σιγά, και του χρόνου θα έχω
γενέθλια, φυσικά και να πάς σήμερα
γήπεδο με τα παιδιά...το ρωτάς??
9) Αχ,βαριέμαι, δεν έχω και τίποτα να κάνω,
ας σου πάρω μία....

10) Αφού αγάπη μου
εγώ κερδίζω αρκετά χρήματα, σταμάτα
να δουλεύεις!
11) Αχ, μωρό μου, αυτό
πρέπει να το δεις... μόλις βγήκε η
νοστιμούλα κόρη του γείτονα στο
μπαλκόνι, και δεν φοράει σχεδόν
τίποτα... δεν είναι πολύ πρόστυχη?
12) Όχι, όχι, θα το
πάω απλά στο συνεργείο, γιατί θέλει
λάδια.
13) Λοιπόν, λέω σήμερα να
νοικιάσουμε μια τσόντα, να πάρουμε
και ένα κασόνι μπύρες, και να φωνάξω
και την κολλητή μου που χαλβαδιάζεις
τόσο καιρό, νακάνουμε στο σπίτι ένα
τρίο.
14) Άσε τώρα τον άγιο Βαλεντίνο, και
πάρε μου άμα θες για δώρο

ένα διαρκείας για τον

γαύρο/βάζελο/άεκ κτλ.
15) Αγάπη μου ξεκίνησα γιόγκα για
να τα καταφέρω να βάζω σωστά τα πόδια
μουπίσω από το κεφάλι!
16) Φυσικά και
δε με πειράζει που ξέχασες το καπάκι
της τουαλέτας κάτω...
17) Πάω να
μαγειρέψω κάτι.. Δε παίζεις λίγο με
το Playstation όσο θα είμαι στη
κουζίνα..?

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2007

Γίνεται παγκόσμια έρευνα για τις συνήθειες και τον τρόπο σκέψης τωνδιαφόρων λαών. Σε ένα δωμάτιο είναι μια ξανθιά γκομενίτσα, και ένα τραπέζι, στο οποίο βρίσκονται ένα μισοτελειωμένο πλεκτό κι ένα σάντουιτς. Θα πρέπει ο κάθε εξεταζόμενο ς να τελειώσει το πλεκτό, να φάει το σάντουιτς και να πηδήξει τη γκομενίτσα. Με όποια σειρά θέλει.

Μπαίνει ένας Αμερικανός. Τρώει πρώτα το σάντουιτς, μετά πηδάει τη γκομενίτσα, και τέλος τελειώνει το πλεκτό. Εξηγεί μετά ότι έτσι συνηθίζεται στην Αμερική: Το πρωί ξεκινάς με ένα καλό πρωινό, ρίχνεις ένα στη γκόμενά σου, και μετά δουλειά.

Μπαίνει ένας Γερμανός. Τελειώνει πρώτα το πλεκτό, μετά τρώει το σάντουιτς, και στο τέλος πηδάει τη γκομενίτσα. Εξηγεί μετά ότι έτσι συνηθίζεται στη Γερμανία: Πρώτα η δουλειά, μετά φαγητό για να δυναμώσεις, και τελευταία η διασκέδαση.

Μπαίνει κι ένας Έλληνας. Βάζει τη γκομενίτσα να πλέκει, και την πηδάει τρώγωντας ταυτόχρονα το σάντουιτς. Αφού έχει εντυπωσιάσει τους πάντες με τη σύλληψη, εξηγεί ότι έτσι συνηθίζεται στην Ελλάδα: για να φας καλά, πρέπει να γαμάς τον εργαζόμενο!

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2007


Αν ποτέ αποφάσιζα να ζήσω κάπου αλλού, θα ζούσα μέσα σε μια διαφήμιση.

Δεν έχει νόημα να μετακομίσεις σε άλλη χώρα. Παντού έχει μπελάδες. Αλλά στη διαφημισοχώρα η ζωή δεν παίζεται.

Εχετε προσέξει πώς ξυπνάνε όλοι το πρωί; Μ ένα χαμόγελο μέχρι τ αυτιά.
Και πώς να μη χαμογελάνε, αφού όλοι έχουν απαραιτήτως κάνει σεξ την προηγούμενη νύχτα; Είναι πεντακάθαροι, μοσχομυριστοί, καλοχτενισμένοι.
Τεντώνονται στα κατάλευκα σεντόνια τους και δεν μπορούν να περιμένουν να αρχίσει η μέρα τους. Την οποία ξεκινούν τρώγοντας τον αγλέουρα, σε μια τεράστια κουζίνα-ελικοδρόμιο, (η οποία είναι συνέχεια του τεράστιου σπιτιού τους με τον ακόμα πιο τεράστιο κήπο).

Ολο το μαγαζί, σπίτι, κουζίνα, μπάνιο και γκαζόν-αγγλικό άλσος είναι πεντακάθαρα: Δεν υπάρχει σκουπίδι, ούτε άπλυτο πιάτο.
Από παντού τρέχουν φρεσκοστυμμένες πορτοκαλάδες, φρέσκα φρούτα φυτρώνουν στις πιατέλες, σπιτικά φαγητά εκσφενδονίζονται από τους φούρνους. Οι λεκέδες εξαφανίζονται μόνοι τους. Κανείς ποτέ δεν έχει βοήθεια στο σπίτι του. Γιατί άλλωστε;
Η εργαζόμενη μητέρα της διαφήμισης έχει καριέρα, κορμάρα και τις ικανότητες των Φαντάστικ Φορ και των Μεταλλαγμένων Νίντζα ταυτοχρόνως. Κάθε βράδυ,αφού έχει διευθύνει μια πολυεθνική, έχει πλύνει, σκουπίσει, σφουγγαρίσει, σιδερώσει και μαγειρέψει, και επίσης έχει απασχολήσει
δημιουργικά τα παιδιά, πριν τα πλύνει και τα βάλει στα κρεβατάκια τους.
Μετά χτυπάει ένα χαλαρωτικό αφρόλουτρο, φοράει σέξι λιλά εσώρουχα και κάνει τρελές ταρζανιές και ακροβατικά στον σύζυγο που έρχεται από το γραφείο.
Και τις νύχτες, που ξυπνάνε τα χρυσά μου, είναι εκείνος, ο μοντέρνος σύζυγος που σηκώνεται να τα νανουρίσει, να τους δώσει γάλα, και να
αποκοιμηθεί χαριτωμένα μαζί τους, πριν οι πρώτες ηλιαχτίδες ξυπνήσουν και πάλι τη "Μεταλλαγμένη Αγία Οικογένεια", για να ξεκινήσει το επόμενο εικοσιτετράωρο.

Δεν θέλω διακοπές. Δεν θέλω λούσα. Δεν θέλω καν τα προϊόντα που διαφημίζουν στις διαφημίσεις: Θέλω απλά να ζήσω μέσα τους!
Ζητάω πολλά;

αντε άλλη μία επειδή σας συμπάθησα..


Αρκτούρος .. αν θες να νιώσεις και εσύ λίγο καλύτερα, αν θες να πάρεις μια ανάσα για να συνεχίσεις τους ξέφρενους ρυθμούς της ζωής και βασικά αν θες να υποστηρίξεις το οικολογικό και πολύ σημαντικό έργο του Αρκτούρου μπες www.arcturos.gr .. εθελοντής - υποστηρικτής και πολλοί άλλοι τρόποι υποστήριξης. Αν πας και εκεί ακόμα καλύτερα. Εμπειρίες μοναδικές . στιγμές απίστευτες. με εθελοντές με τους εργαζόμενους του Aρκτούρου αλλά και τις αρκούδες και με τους λύκους.. just try it!!!



τελεια θέα?? εθελοντισμός στο Νυμφαίο. όλα τα λεφτά...

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2007

όλα ξεκίνησαν ένα πρωί του Απρίλη. φόρεσα το μακρυμάνικο και ξεκίνησα για το μετρό. Παρόλη την συννεφιά ζεσταινόμουν αφόρητα και στο δρόμο έμεινα με το tshirt. όταν μπήκα στο μέτρο ο κόσμος ήταν παρα πολύς . έφτασα στο κέντρο. στο μοναστηράκι χάθηκα μες τον κόσμο και χάζεψα τα αρχαία που χρόνια τώρα τα προσπερνάω.το ραντεβού ήταν στις 12. στην πλατεία στο μοναστηράκι έξω από τα κλασσικά-και απαίσια- mac donald's. στις 12 ακριβως ήμουν απ έξω. την κοίταξα και είδα ξανά τα πράσινα μάτια της έτοιμα να με ρουφήξουν. προς στιγμή τρόμαξα αλλα προχώρησα σε ένα απλό χαιρετισμό και σε ένα χαμόγελο ενω πρότεινα να προχωρήσουμε προς το καφέ. φορούσες τα ίδια παπούτσια. με αυτά πρώτη φορά σε ταξίδεψα στους ρυθμούς σου. .. (ερχεται συνεχεια..)

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2007

και οι αμυγδαλές δεν λένε να ξεπρηστούν.. και περνάνε οι μέρες και οι ώρες και η αναπνοή όλο και δυσκολεύει. στην πρόβα δύσκολα βγαίνει η ομιλία. ώρες ώρες το βάροςκαι οι αμυγδαλές δεν λένε να ξεπρηστούν.. και περνάνε οι μέρες και οι ώρες και η αναπνοή όλο και δυσκολεύει. στην πρόβα δύσκολα βγαίνει η ομιλία. ώρες ώρες το βάρος είναι ανυπόφορο. κάποιες φορές σαν να με πνίγει ο ίδιος ο κόσμος.. ή μήπως είναι μόνο οι αμυγδαλές μου?? (lol) δεν ξέρω γιαυτό και εγω για καλό και για κακό θα τις βγάλω!! ουφ!! σαν να με πνίγει ο ίδιος ο κόσμος.. ή μήπως είναι μόνο οι αμυγδαλές μου?? (lol) δεν ξέρω γιαυτό και εγω για καλό και για κακό θα τις βγάλω!! ουφ!!

πρώτη φορά


πρώτη φορά... δεν ξέρω αν πρέπει ή τι πρέπει να γράψω.. απλά ας γράψω.. καλως σας βρήκα λοιπόν.. αντε και καλά ταξίδια!!