Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2007

ρομαντική ποίηση.. ή πίεση??


Το πρωί δεν τρώω γιατί σε σκέφτομαι,
Το μεσημέρι δεν τρώω γιατί σε
σκέφτομαι,
Το βράδυ δεν κοιμάμαι γιατί πεινάω.



Έγραψα το όνομά σου στην άμμο και το έσβησε το κύμα
Το χάραξα στα δέντρα και το έσβησε
ο χρόνος
Το έγραψα στο τζάμι και το πήρε η βροχή
Το έγραψα στ' αρχίδια μου και
ησύχασα.


Κοιτάζω τ' αστέρια και βλέπω εσένα,
κοιτάζω τον ήλιο και βλέπω εσένα
κοιτάζω το φεγγάρι και βλέπω εσένα,
Κάνεις λίγο στην άκρη σε παρακαλώ;



Κάποιες στιγμές νομίζω πως είμαι
μόνος στον κόσμο,
πως κανείς δεν με θέλει και θέλω να πεθάνω.
Και τότε εμφανίζεσαι εσύ.
Θεέ μου, γιατί όλα τα στραβά σε μένα;

4 σχόλια:

PAVLOS είπε...

Παίρνεις ακόμα αντιβίωση????

Vassiliki είπε...

"Πρέπει να έχει πολύ σκοτάδι ο έρωτας για να μη φαίνεται ότι ο άλλος λείπει" (Γ. Χειμωνάς)...για να γράψουμε και κάτι σοβαρό επιτέλους σε αυτό το μπλογκ!!!!!

Laura είπε...

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!!! Niko poly gelio eriksa! Na'sai kala paidaki mou!

Laura είπε...

Loipon ta antigrafw kai sto diko mou blog. Sorry pou sou klevw tis atakes ;-P