29.01.2009 αν κοιτάξεις καλύτερα. αυτή η μέρα είναι χαραγμένη στις φλέβες μου.

Ήταν η ζωή μου πάντοτε γεμάτη

Μα εγώ παράπονα της έκανα

Είχα τα καλά του κόσμου κι όλη την αγάπη

μα με τα παράπονα δεν τέλειωνα

ώσπου κάποια μέρα χτύπησε την πόρτα μου

ο δικός σου πόνος και καημός

Και ξαφνικά είδα τον κόσμο να γυρίζει

τι πάει να πει να 'χεις τα χέρια σου αδειανά

και ξαφνικά είδα η ζωή να με χωρίζει

απ' ότι νόμιζα πως ζει παντοτινά

και τότε έκατσα και έκλαψα πικρά

είπα συγνώμη στη ζωή πρώτη φορά

Όταν ακουμπούσε κάποιος τα φτερά μου

αετός γινόμουνα και πήγαινα

Μα έβλεπα τον κόσμο μέσα απ' τα όνειρα μου

κι όποιος μου τα γκρέμιζε τον πλήγωνα

Μα ξαφνικά είδα τον κόσμο να γυρίζει

τι πάει να πει να 'χεις τα χέρια σου αδειανά

και ξαφνικά είδα η ζωή να με χωρίζει

απ' ότι νόμιζα πως ζει παντοτινά

Και ξαφνικά είδα τον κόσμο να γυρίζει

τι πάει να πει να 'χεις τα χέρια σου αδειανά

και ξαφνικά είδα η ζωή να με χωρίζει

απ' ότι νόμιζα πως ζει παντοτινά

Είπα συγνώμη, συγνώμη, συγνώμη

Είπα συγνώμη στην ζωή πρώτη φορά

αυτό είναι γραμμένο το 2007... είπα να το ξαναδημοσιεύσω.. είναι από τις σπάνιες φορές που καταγράφω σε χαρτί τις σκέψεις μου

Πως απλώνεται πάνω σας αυτή η πάχνη?

πως χαμογελάτε μέσα στην φρίκη?

πως κρατιέσται χέρι χέρι και συνεχίζεται όταν εγώ δεν μπορώ να πάρω ανάσα?

όταν δεν μπορώ να θυμηθώ τα μάτια σου?

δεν μπορώ να θυμηθώ τα φιλιά?

δεν μπορώ να ξεχάσω όλα αυτα?

δεν μπορώ να βλέπω εσας να περπατάτε αγαπημένοινα είστε εκεί

όρθιοι

δεν μπορώ να σου μιλάωνα

ακούω την φωνή σου

να σε σκέφτομαι να χαμογελάς να κλαίς να αγαπάς να κοιμάσαι να περπάτας

δεν μπορώ

τα μάτια μου είναι ακόμα κλειστά

μα οι πληγές μου ανοικτές.έφταιγα. φταίω.

δεν είναι ποίημα. δεν θα είναι ποίημα.

απλά μια καλοκαιρινή ισημερία μέσα στα μάτια μου.

exoyme kleisei file. gia malakies apeiles pipes gamisia k oti goustareis na pas allou. edw mas gamisan. den paei allo. to magazaki ekleisa. pame allou. anoigoume sto golden hall. exoume pou exoyme k gamw tis fatsas na min tin dinoyme kai akriva???

I rememeber way back way back whenI said I never wanna see your face againCause you were loving yes you were loving somebody elseAnd I knew oh yes I knew I couldnt control myselfAnd now they bring you back into my life againAnd so I put on a face just like your friendsBut I think you know oh yes you know what's going onCause the feelings in me oh yes in me are burning strongBut I will never be your stepping stoneTake it all or leave me aloneI will never be your stepping stoneI'm standing upright on my ownYou used call me up from time to timeAnd it would be so hard for me not to cross the lineThe words of love lay on my lips just like a curseAnd I knew oh yes I knew they'd only make it worseAnd now you have the nerve to play alongJust like the mistro beats in your songYou get your kicks you get your kicks from playing meAnd the less you give the more I want so foolishlyBut I will never be your stepping stoneTake it all or leave me aloneI will never be your stepping stoneI'm standing upright on my own... No I will never be your stepping stoneTake it all or leave me aloneI will never be your stepping stoneI'm standing upright on my ownNever be your stepping stoneTake it all or leave me aloneI will never be your stepping stoneI'm standing upright on my own

τελικά η μελαγχολία δεν είναι κάτι απλό. δεν έρχεται όποτε δεν είσαι καλά.δεν έρχεται όποτε είσαι μόνος , χωρίς συντροφιά, χωρίς ένα χέρι να πιαστείς . έρχεται σαν πόνος. εκεί που είσαι καλά. εκεί που πας να χαμογελάσεις. μόλις ανάψεις τα λαμπάκια. μόλις νιώσεις την γλύκα του μελομακάρονου. κ σε συντροφεύει όπως ποτέ κανείς δεν σε έχει συντροφεύσει! κ νιώθεις παράξενα , άβολα. γιατί ξέρεις πως δεν φταίς εσύ , δεν φταίει ο καιρός δεν φταίει η σκέψη σου. φταίει αυτη η καταραμένη η μελαγχολία. σε κοιτά έντονα, σκύβει χαμογελόντας κ σου χαιδεύει τα μαλλιά. θα είναι πάντα εκεί. πλάι σου